محمد تقي المجلسي ( الأول )
97
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
آن چه كافى است از قنوت چند نوع است از آن جمله نوعى كه مشتمل بر دعا باشد چنان كه در صحيح يا موثق كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه قنوت در نماز فريضه دعاست و در وتر استغفار است و دعاى صدوق ترجمه اش اينست كه پروردگارا گناهان ما را بيامرز و ببخشا و در گذر از آن چه مىدانى به درستى كه تو از آن عزيزتر و كريمترى كه عزت و قهاريت ترا و كرم و بزرگوارى و بخشش ترا كسى تصوّر تواند كرد . و از آن جمله آنست كه ثنا باشد مثل آن كه مىگويد كه منزّه خداوندى كه خاشع و مطيعند او را آسمانها و زمينها خودشان يا اهلشان يا هر دو به بندگى و ثنا دعاى معنويست چنان كه در حديث است كه بهترين دعاها الحمد للَّه است چون هر كه را مدح كنند هر چند چيزى طلب نكنند اصل مدح طلب است و از آن جمله قنوتست به سه تسبيح چنان كه در حديث كالصحيح منقول است كه سه تسبيح كافى است در قنوت و در حديث ديگر از ابو بصير منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه كمترين قنوت پنج تسبيح است . و در روايت على بن محمد از حضرت امام على نقى صلوات الله عليه منقولست كه از آن حضرت سؤال كردم از قنوت حضرت در فرمان همايون نوشتند كه هر گاه تقيه شديد باشد دستها را بلند مكن و سه مرتبه بسم الله الرّحمن الرّحيم بگو و باكى نيست كه دعا كنى در قنوت و ركوع و سجود و برخاستن و نشستن از جهة دنيا و آخرت و اگر خواهى حاجت خود را نام مىبرى . و در موثق كالصحيح از عبد الرحمن منقولست كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه در وقت سجده دعا مىتوانم كرد